پژوهشگاه صنعت نفت روزگاری نماد دانش، نوآوری و فناوری بومی در حوزه نفت و گاز بود؛ مرکزی که قرار بود پیوند میان دانشگاه و صنعت را برقرار کند و با پژوهشهای واقعی، کشور را از وابستگی فناورانه نجات دهد.
اما امروز، پرسش جدی مطرح است:
آیا این پژوهشگاه هنوز مأموریت علمی خود را دنبال میکند، یا به مرور به نهاد خدماتی و اجارهدهنده فضا تبدیل شده است؟
از تحقیق تا تشریفات
در سالهای اخیر، بخشی از فعالیتهای پژوهشگاه به برگزاری رویدادها، اجاره سالنها و همکاریهای اداری با نهادهای غیرپژوهشی اختصاص یافته است. این کار شاید درآمد کوتاهمدتی برای پژوهشگاه داشته باشد، اما هزینه بلندمدتی برای کشور است—چون به معنای کنار گذاشتن مأموریت اصلی یعنی پژوهش، فناوری و توسعه دانش فنی است.
پژوهشگاه باید به مسیر علم برگردد
ماهیت این نهاد، تولید فکر و فناوری است، نه مدیریت ساختمان و سالن. هر ساعت و هر ریالی که از بودجه پژوهشی صرف امور تشریفاتی یا اجارهای شود، در واقع از سهم علم در صنعت نفت کم میشود.
لزوم ورود وزارت نفت و مجلس
در چنین شرایطی، وزارت نفت و کمیسیون انرژی مجلس نباید تماشاگر باشند.
پژوهشگاه زیرمجموعه وزارت نفت است و بودجه آن از منابع عمومی تأمین میشود. بنابراین، شفافسازی مالی، ارزیابی عملکرد و بازگشت به مأموریت اصلی باید مطالبه رسمی باشد.
نمایندگان مجلس نیز وظیفه دارند دربارهی این انحراف مأموریتی پرسش و پیگیری کنند.
سکوت در برابر انحراف از پژوهش، به معنای تأیید روندی است که آینده علمی صنعت نفت را تهدید میکند.
🔍 جمعبندی
پژوهشگاه صنعت نفت باید بار دیگر به رسالت خود بازگردد: مرکز تولید فناوری، نه مرکز برگزاری مراسم.
اگر امروز وزارت نفت و مجلس برای اصلاح این مسیر اقدام نکنند، فردا نه از پژوهش چیزی میماند و نه از اعتماد جامعه علمی.
قابل توجه نمایندگان مجلس و آقای پاکنژاد؛در ادامه گزارش مستدلی در همین خصوص منتشر خواهیم کرد.
پایگاه خبری و تحلیلی اقتصاد و بیمه اخبار ، مجامع و تحلیل بورس ، بانک و بیمه