جمعه 23 مرداد 1405

راز موفقیت غریب‌پور در ایمیدرو چه بود؟/ ۱۵ درس خداداد به مدیران معدنی و فلزی

اقتصاد و بیمه- خداداد غریب‌پور به‌مدت دو سال ریاست هیات عاملی ایمیدرو را در دولت دوازدهم برعهده گرفت و توانست در این مدتِ کم، ایمیدرو را در ریل توسعه‌ای خود نگه دارد و راه مهدی کرباسیان را ادامه دهد

 

اما راز موفقیت او چه بود و چگونه توانست خود را از غریبه‌ای در معدن به آشنایی قدیمی تبدیل کند؟

۱. روابط عمومی بسیار بالایی داشت و با استفاده از هوشِ اجتماعی بالای خود، ارتباطات مورد نیاز را برای توسعه بخش‌ معدن و صنایع معدنی ایران، ساخت.

۲. بروکرات نبود و منتظر نمی‌ماند تا دستوراتش روی کاغذ بیاید. با چند تماس، امور را پیش می‌برد و وقت کشور را با بروکراسی هدر نمی‌داد.

۳. با اینکه مهندس نبود اما احترام بزرگان دانش زمین شناسی، مهندسی معدن و متالورژی را نگه می‌داشت و جویای احوال‌شان بود.

۴. می‌دانست دکتر مرتضی اصانلو، دکتر سیدکاظم اورعی، مهندس سیدحسن مدنی، مهندس هرمز ناصرنیا و سایر اساتید بخش معدن کیستند.

۵. سواد مالی بالایی داشت و عدد و رقم را متوجه می‌شد.

۶. با بازار سرمایه و جریان مالی نه تنها آشنا که بر آن مسلط بود و می‌دانست افزایش سرمایه یعنی چه و چگونه می‌توان طرح‌های توسعه را با این روش، تامین مالی کرد.

۷. با بخش خصوصی و تشکل‌های تخصصی ارتباط عمیقی داشت و به معنای واقعی خصوصی‌سازی را یکی از مهم‌ترین راه‌های توسعه بخش معدن می‌دانست.

۸. احترام وزرا و مدیران گذشته را نه تنها نگه می‌داشت که با آنان رابطه‌ای صادقانه داشت.

۹. چون مفهوم توسعه و هم‌افزایی را می‌دانست، از ظرفیت‌های موجود برای توسعه بخش معدن استفاده می‌کرد و سایر معاونت‌های تخصصی را گردهم می‌آورد حتی بدون غرور، نزد آنان می‌رفت.

۱۰. ایمیدرو را به محلی برای رفع مشکلات ارزی سایر صنایع از جمله صنعت خودرو و لوازم خانگی تبدیل کرده و باری را از دوش بانک مرکزی برداشته بود.

۱۱. به جلسات ۲ ساعته اعتقاد نداشت‌. می‌گفت چرا وقتی می‌خواهیم جلسه بگذاریم می‌گوییم ۸ تا ۱۰ یا ۱۰ تا ۱۲؟! به مسئول دفترش گفت جلسات بیش از نیم ساعت نباید باشد. مثلا ۹:۱۵ تا ۹:۴۵ یا ۱۳:۳۰ تا ۱۴.

۱۲. سیاست‌گذار، تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیر بود آنقدر در این راه تند می‌دوید که برخی مدیرانش نمی‌توانستند پا به پای او بِدَوند.

۱۳. “راهکار محور” بود و به ذکر مصائب و مشکلات نمی‌پرداخت‌. اعتقاد داشت‌ برای توسعه کشور به راهکار نیاز است نه گلایه و دم زدن از کمبودها.

۱۴. اهل برنامه‌ریزی بود نه وعده‌های شفاهی. بر اساس برنامه وعده می‌داد نه برای سرگرم کردن و سر کار گذاشتن.

۱۵. نبوغ مدیریتی داشت و براساس هوش بالایش توسعه را پیش می‌برد و در کنار آن به ایجادِ روابط برای پیشبرد اهدافِ توسعه‌ای می‌اندیشید نه منافع شخصی خود.

همچنین بررسی کنید

از احیای یک پرونده مختومه تا اجرای بزرگ‌ترین رأی داوری صنعت پتروشیمی؛ روایت صباانرژی از پرونده ۸۷۲ میلیون دلاری پتروشیمی مهر

پرونده مطالبه ۸۷۲ میلیون دلاری پتروشیمی جم از پتروشیمی مهر، یکی از بزرگ‌ترین و پیچیده‌ترین …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *