پایگاه خبری و تحلیلی اقتصاد و بیمه اخبار ، مجامع و تحلیل بورس ، بانک و بیمه
پشتپرده توقفهای پیدرپی در پتروشیمی مسجدسلیمان، داستانی از فرسودگی تجهیزات حیاتی و وابستگی فنی به خارج از کشور نهفته است. در یکی از آخرین موارد، خرابی یک توربین اصلی در واحد آمونیاک باعث شد چرخ تولید برای مدتی از حرکت بایستد. این حادثه نه تنها هزینههای میلیاردی بر شرکت تحمیل کرد، بلکه ضعف در سیستم نگهداری پیشگیرانه را بهخوبی آشکار ساخت.
بحران در قلب تولید
توربینها، کمپرسورها و پمپهای فشار بالا در هر واحد پتروشیمی، همانند قلب تپندهی فرآیند تولید عمل میکنند. هرگونه اختلال در عملکرد آنها میتواند کل زنجیره تولید اوره و آمونیاک را متوقف کند. در پتروشیمی مسجدسلیمان، نبود قطعات یدکی حیاتی و تأخیر در تأمین آنها موجب شد تا یکی از واحدهای اصلی برای هفتهها از مدار خارج شود.
ضعف در نگهداری و پایش وضعیت
یکی از مهمترین چالشها، فقدان سیستم پایش وضعیت (Condition Monitoring) و بهروزرسانی ناکافی برنامههای تعمیرات پیشگیرانه (PM) است. این مسئله سبب میشود مشکلات کوچک قبل از شناسایی، به بحرانهای بزرگ فنی تبدیل شوند. کارشناسان تأکید دارند که نگهداری منظم و کنترل دورهای تجهیزات دوّار، باید به بخشی از فرهنگ عملیاتی مجتمع تبدیل شود.
راهکار و نتیجهگیری
تجربه تلخ توقف تولید نشان داد که بیتوجهی به نگهداری تجهیزات، میتواند حتی سودآورترین واحدها را به تعطیلی بکشاند. پتروشیمی مسجدسلیمان اگر بهدنبال پایداری بلندمدت است، باید بر روی سه محور تمرکز کند:
ایجاد سامانه هوشمند پایش وضعیت تجهیزات
تأمین ذخیره استراتژیک قطعات حیاتی
آموزش نیروهای فنی برای نگهداری تخصصی تجهیزات حساس
سرمایهگذاری در نگهداری، هزینه نیست — ضمانت ادامه حیات صنعت است.
