پایگاه خبری و تحلیلی اقتصاد و بیمه اخبار ، مجامع و تحلیل بورس ، بانک و بیمه
در ساختار اقتصادی ایران، حضور چهرههای تکراری در هیئتمدیره شرکتهای بزرگ دیگر به پدیدهای معمول بدل شده است. اما آنچه امروز بیش از همیشه مورد توجه افکار عمومی قرار گرفته، حضور همزمان برخی مدیران و نزدیکان مقامات ارشد در چند شرکت همصنعت و حتی رقیب است؛ مسئلهای که عملاً زمینهساز تعارض منافع و تصمیمگیری دوگانه در بدنه صنایع کلیدی کشور شده است.
نمونهی تازهی این وضعیت را میتوان در مورد علیرضا زیبانژاد، از مدیران فعال در هلدینگهای پتروشیمی، مشاهده کرد. وی همزمان در پتروشیمی کرمانشاه (به نمایندگی از پترول) و پتروشیمی خراسان (به نمایندگی از پارسیان) عضویت در هیئتمدیره دارد؛ دو شرکتی که هر دو از تولیدکنندگان اصلی «اوره» در کشورند و در بازار داخلی و صادراتی، رقیب مستقیم یکدیگر به شمار میروند.
این وضعیت از منظر اصول حاکمیت شرکتی و مقررات مربوط به تعارض منافع، محل پرسش است. طبق «کد حاکمیت شرکتی ایران»، هیچ فردی نباید در موقعیتی باشد که منافع شخصی یا سازمانیاش با منافع شرکت در تضاد قرار گیرد. عضویت همزمان در بیش از چهار هیئتمدیره نیز ممنوع است. با این حال، به نظر میرسد این قواعد در ساختار انتصابات شرکتهای شبهدولتی و هلدینگهای پتروشیمی عملاً نادیده گرفته میشوند.
اکنون پرسش جدی این است که در هلدینگ خلیج فارس — بزرگترین مجموعه پتروشیمی کشور — هر فرد تا چه اندازه میتواند بهطور همزمان در هیئتمدیره شرکتهای تابعه عضویت داشته باشد؟ آیا این محدودیتها بهصورت واقعی اعمال میشوند یا تنها در اسناد رسمی وجود دارند؟
علیرضا زیبانژاد در حال حاضر بهعنوان مدیرعامل و نایبرئیس هیئتمدیره شرکت رهآوران فون فعالیت میکند و همزمان در هیئتمدیره چند شرکت پتروشیمی نیز حضور دارد؛ مسئلهای که ضرورت شفافسازی و نظارت دقیقتر بر شبکه مدیریتی صنعت پتروشیمی را بیش از پیش یادآور میشود.
